โดย…โครงการจัดตั้งเครือข่ายตรวจสอบข่าวปลอมในประเทศไทย นับเป็นห้วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ที่ไม่มีใครปฏิเสธอีกแล้วว่า วิกฤตการณ์อันเนื่องมาจากการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-๑๙ เป็นภัยคุกคามที่สำคัญที่สุดของมนุษยชาติ กล่าวสำหรับประเทศไทยเรา การแพร่ระบาดระลอกที่สามหลังเดือนเมษายน ๒๕๖๔ เป็นต้นมา ได้กลายมาเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญของสถานการณ์ที่น่าสนใจอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่ในเรื่องของระบบการบริหารจัดการกับโรคอุบัติใหม่ที่มีความร้ายแรงและแพร่กระจายเชื้อไปได้อย่างรวดเร็วเท่านั้น ที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการบริหารจัดการวัคซีนซึ่งเป็นประเด็นยุทธศาสตร์การยันสถานการณ์การแพร่ระบาด หลังจากที่ก่อนหน้าหน้านี้ได้ใช้ยุทธศาสตร์ตั้งรับด้วยการ “ล็อกดาวน์” จนดูเสมือนว่าจะควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้ในระดับที่น่าพอใจ แต่แล้วเมื่อเวลาผ่านไป กลับกลายเป็นว่ามาตรการตั้งรับอัน (เชื่อว่า) แน่นหนา(?)ก็ถูกตีแตกกระเจิง ผลสืบเนื่องจากการณ์นี้ก็คือ ระบบสาธารณสุขของไทยที่มีเครดิตได้รับการยกย่องในลำดับต้นๆ ของโลกไม่สามารถรองรับสถานการณ์อันวิกฤติได้ การบริหารจัดการระบบหน้างานจึงเป็นเรื่องที่บีบหัวใจอย่างยิ่ง ขณะที่มองในภาพรวมก็ยิ่งเพิ่มปัญหาให้มีความสลับซับซ้อนหนักหน่วงมากขึ้นไปอีก นอกจากนี้ ยังมีประเด็นที่ได้รับการพูดถึงกันค่อนข้างมาก นั่นก็คือ ระบบและวิธีการสื่อสารอันเป็นเครื่องมือหรือกลไกสำคัญในการทำความเข้าใจกับประชาชนเกี่ยวกับโรคระบาดครั้งนี้ ซึ่งก็ต้องยอมรับว่ายังไม่สามารถคลี่คลายความปริวิตกทุกข์ร้อนของประชาชนได้ มิหนำซ้ำ ยังถูกข้อมูลที่ไหลทะลักท่วมท้นในการสื่อสารยุค ๕ G ซึ่งก็มีทั้งจริงบ้าง ไม่จริงบ้าง จับแพะชนแกะ ผูกโยงเชื่อมร้อยเรื่องราวนี่นั่นนู่น จนทำให้ผู้คนสับสน ไขว้เขว Read More …
